craftink

crafts, ideas and some tinks of the life

Οι μπαλαρίνες μου Μαρτίου 18, 2012

Filed under: Uncategorized — craftink @ 6:59 μμ
Tags: , , ,

Από το Σεπτέμβριο που μας πέρασε ξεκίνησα και πάλι μαθήματα μπαλέτου. Όπως και να το κάνεις αν έχεις απωθημένα πρέπει να τα βγάζεις για να μην μείνουν απωθημένα. Έτσι και εγώ πάντα αγαπούσα τον χορό, ιδιαίτερα το μπαλέτο οπότε φόρεσα τα ροζ παπουτσάκια μου, έδενα τα μαλλιά μου σφιχτά έναν μικρο μπαλαρινίστικο κότσο και 2 φορές την εβδομάδα πήγαινα στην ΧΑΝΘ.

Εκεί γνώρισα μερικές από τις καλύτερες κοπέλες που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου. Σε ελάχιστο χρόνο δεθήκαμε πάρα πολύ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την παραμονή της πρωτοχρονιάς που τα πίναμε από νωρίς με μια από τις μπαλαρίνες μου, όπως μου αρέσει να τις λέω, και κατέληξα μεθυσμένη να κοιμάμαι στην αλλαγή του χρόνου.

Πριν λίγο καιρό ξεκίνησα το ταξίδι μου στην Αγγλία για το διδακτορικό που κυνηγούσα εδώ και καιρό. Μονο που ήρθε λίγο απότομα, λίγο εκτός προγράμματος. Όταν έμαθα οτι πρέπει να μετακομίσω καπου τον Φλαβάρη ήταν αρχές Δεκέμβρη. Και όσο και να χαρηκα που πέτυχα τον στόχο μου δεν μπορώ να πω ότι δεν στεναχωρήθηκα που θα έπρεπε να πω αντίο στην οικογένεια μου τους φίλους μου και τις μπαλαρίνες μου.

Δεν έχανα μάθημα. Αποφάσισα ότι μέχρι να φύγω θα το χαρώ όσο μπορώ, και όσο τις γνώριζα παραπάνω τόσο τις αγαπούσα όλες πιο πολύ. Τον Γενάρη, στα γενέθλια μου μου κάναν όλες μαζί δώρο ένα βιβλίο για το μπαλέτο και μου το γέμισαν αφιερώσεις και υποσχέσεις ότι θα έρθουν να με δουν. Και λίγεw μέρες πριν φύγω, μια από αυτές οργάνωσε τσαι πάρτι στο σπίτι της για να με χαιρετήσουν με τον αγγλικό τρόπο.

Αποφάσισα λοιπόν να πλέξω κάτι για την οικοδέσποινα για να την ευχαριστήσω για το πάρτι που έκανε για μένα, αλλά και να έχει κάτι δικό μου και να με θυμάται.  Είχα ένα υπέροχο κόκκινο νήμα που μου είχε κάνει δώρο η Angelica από το Shades of Light. Ψάχνοντας λοιπόν βρήκα ένα όμορφο σχέδιο απλής σχετικά δαντέλας και έπλεκα με μανία.  Εδώ να πω ότι γενικά το πλέξιμο δαντέλας δεν είναι το φόρτε μου. Πολλές φορές διαπίστωσα ότι έκανα λάθος και έπρεπε να ξηλώσω κάμποσο και να το ξαναπιάσω από πιο κάτω. Ακόμα και στο πιο απλό σχέδιο κάπου χάνω το μέτρημα, τη σειρά μου και γενικώς τη μπάλα. Αλλά αυτό ήμου αποφασισμένη να το τελειώσω!

Έτσι λίγες μέρες πριν το πάρτι ήταν έτοιμο! Πραγματικά το θαύμαζα! Αφού το έπλυνα πολύ ελαφρά στο χέρι, το τέντωσα προσεκτικά και το σιδέρωσα και έγινε υπέροχο!

Raverly Project Page

Νημα: Shandes of light Delhi

Σχέδιο: Branching out

Το πάρτι ήταν αξέχαστο! Και φυσικά δεν έλειπαν τα αγαπημένα μου cupcake τα οποία ετοιμαστηκαν μετά απο δική μου παραγγελία!

Πρόσφατα έμαθα ότι η παράσταση τους είναι 28 Μαΐου και ήδη σχεδιάζω να πάρω τότε τις διακοπές μου να να πάω στην Ελλάδα και να τις καμαρώσω.

Aυτό το post είναι αφιερωμένο σε εκείνες, που αν και όλες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους σχηματίζουν μια τόσο ομοιόμορφη ομάδα με πρώτο κοινό στοιχείο την αγάπη μας για το μπαλέτο αλλά και πολλά ακόμα που τα ανακαλύψαμε στην πορεία!

Advertisements
 

Τα παραπονεμένα #1 Ιανουαρίου 12, 2012

Filed under: Uncategorized — craftink @ 12:33 πμ
Tags: , , , , ,

Έχω κάνει μέσα στη χρονιά διάφορα πλεκτά που για τον ένα ή για τον άλλο λόγο έμεινα παραπονεμένα και χωρίς post, χωρίς να δουν το φως της δημοσιότητας και να ακουστεί η ιστορία τους μέσα από εδώ. Είναι βέβαια αναρτημένα στο project page μου στο raverly αλλά νιώθω ότι δεν είναι το ίδιο. Και αν και δεν θα απέκτησαν δική τους ανάρτηση, όπως τους αξίζει, όταν ήταν ο καιρός τους, νιώθω και πάλι ότι θέλω να τα αναφέρω και να τα δείξω σε όποιον μπορεί να διαβάζει το blog τουλάχιστον τώρα… Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Η μεγάλη felt τσάντα που χωράει τα πάντα!

Το project αυτό δεν θα το ξεκινούσα ποτέ μόνη. Ειδικά την εποχή που το ξεκίνησα. Ένιωθα τις ικανότητες μου στο πλέξιμο ανεπαρκείς για κάτι τέτοιο. Αλλά έτυχε και το έδινε σαν RAK (random act of kindness) μια άλλη κοπέλα από το raverly που το είχε μισοαρχίσει αλλά της φάνηκε βαρετό. Και ΟΚ, σε κάποιους έμπειρους μπορεί κάτι τέτοιο να φαίνεται βαρετό, αλλά για μένα ήταν η καλύτερη ευκαιρία να ξεπεράσω την αρχική μου φοβία να ξεκινήσω κάτι καινούριο, αφού η αρχή είχε ήδη γίνει και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και τις ικανότητες μου σε μία καινούρια τεχνική, αυτή του mosaic knitting. Και με το απίστευτο πλεονέκτημα οτι δεν είχα τίποτα να χάσω (εκτός από την υπομονή μου) ότι όλα αυτά μου τα έκανε δώρο η κοπέλα αυτή μαζί με ότι χρειαζόταν για να το ολοκληρώσω. Ε, αν δεν την ολοκλήρωνα θα ήμουν και γαϊδούρι και αχάριστη και τεμπέλα. Ε όχι δα….

Παρέλαβα λοιπόν το ήδη ξεκινημένο kit κάποια στιγμή τον Νοέμβριο πέρυσι. Και ξεκίνησα με πολύ αργούς ρυθμούς να καταλάβω πως δουλεύει αυτή η καινούρια τεχνική η οποία μεν δεν ήταν δύσκολη αλλά η τσάντα ήταν πολύ μεγάλη, και οι πόντοι πολλοί σε κάθε σειρά. Άσε που έπρεπε να μετράω συνέχεια γιατί όταν θεωρούσα ότι δεν χρειάζεται να μετράω τα έκανα μαντάρα και φτού και από την αρχή. Ήταν λοιπόν ένα χρονοβόρο project. Κάποια στιγμή, στο τέλος του Νοέμβρη του 2010 πήγα πίσω στην Γλασκώβη για την αποφοίτηση του μεταπτυχιακού. Και πήρα το πλεκτό μαζί με την σκέψη ίσως κάποια στιγμή κάπου χρειαστεί να περάσω τον χρόνο μου.

Τελικά ο καιρός ήταν τόσο, μα τόσο κακός, που από το χιόνι αποκλείστηκα για ώρες ατέλειωτες στα αεροδρόμια. Ευτυχώς, η κοπέλα που μου το είχε στείλει, το είχε στείλει πάνω σε ξύλινες κυκλικές βελόνες και μπορούσα ανεμπόδιστα να το έχω στην χειραποσκευή μου πρόχειρο και να το βγάζω σε κάθε ευκαιρία.

Ήταν πραγματικά η σωτηρία μου σε όλες αυτές τις ώρες αναμονής και χαίρομαι τόσο πολύ που το είχα μαζί μου. Και φυσικά αφού είχα εξοικειωθεί με την τεχνική προχώρησε πάρα πολύ γρήγορα τόσο που σχεδόν πριν πατήσω ελληνικό έδαφος είχε τελειώσει το κομμάτι του πλεξίματος.

Το δεύτερο κομμάτι ήταν αυτό του felting, δηλαδή αφού το έραψα όπου χρειαζόταν πέρασε δύο φορές από το πλυντήριο ρούχων, όχι στα μάλλινα και τα ευαίσθητα, αλλά σε ένα πιο σκληρό πρόγραμμα. Το αποτέλεσμα ήταν να μαζέψει αρκετά και να πάρει μορφή και να γίνει πιο ανθεκτική. Τέλεια! Έραψα και τα λουρία και είναι σχεδόν έτοιμη!

Σχεδόν; Έ, ναι! Πρέπει κάποτε να βάλω και ύφασμα από μέσα…αλλά ακόμα δεν το έχω πάρει απόφαση…..

Raverly project page εδώ

Το pattern μπορείτε να το αγοράσετε από εδω

 

Σκουφάκια για καλό σκοπό. Ιανουαρίου 30, 2011

Filed under: Uncategorized — craftink @ 11:57 μμ
Tags: , ,

Πρίν λίγες μέρες είδα στο facebook την εξής αφισούλλα.
Πρόκειται για την καμπάνια «Caps for Good» στα πλαίσια της οποίας εδώ και λίγο καιρό άνθρωποι κυρίως από την Αμερική αλλά και από τον υπόλοιπο κόσμο πλέκουν σκουφάκια για νεογέννητα τα οποία θα σταλούν σε αναπτυσσόμενες χώρες για να ζεστάνουν λίγο μωράκια που το έχουν ανάγκη.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει η οργάνωση, σχεδόν 4 εκατομμύρια πεθαίνουν τον πρώτο μήνα της ζωής τους και τα μισά από αυτά μέσα στο πρώτο 24ωρο από αιτίες που μπορούν να προληφθούν. Ανάμεσα σε αυτές είναι και να κρατηθούν τα μωρά ζεστά αφού οι συνθήκες υποσιτισμού της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη έχουν ως αποτέλεσμα μωρά με χαμηλό βάρος γέννησης, ευαίσθητα σε λοιμώξεις, με το ανοσοποιητικό σύστημα, τις ευαισθησίες και το μέγεθος των πρόωρων μωρών του δυτικού κόσμου, ακόμα και αν τα μωρά αυτά γεννηθούν τελειόμηνα. Μαζί με κάθε σκουφάκι ή οργάνωση θα δώσει στις νέες μητέρες και οδηγίες για υγιεινές πρακτικές καθώς και συμβουλές για να κρατήσουν το μωρό ζεστό.

Στην αρχή στεναχωρήθηκα λίγο που δεν έγινε παρόμοια σύναξη και στη Θεσσαλονίκη. Ήθελα πολύ να βοηθήσω και εγώ, έστω και με ένα σκουφάκι. Οπότε μετά από λίγες μέρες έλαβα μια ειδοποίηση οτι το Etsy Greek Street Team διοργάνωσε παρόμοια εκδήλωση την Κυριακή 30 Ιανουαρίου στα Μουδανιά. Επειδή Κυριακή πρωί στα Μουδανιά ήταν λίγο δύσκολο να πάω σκέφτηκα να πλέξω τα σκουφάκια και να τους τα δώσω να τα στείλουν όλα μαζί. Και αυτό έκανα.

Την Τετάρτη το μεσημέρι αγόρασα το νήμα μου, ακρυλικό σύμφωνα με τις οδηγίες για να μην προκαλέσει κάποια αλλεργία στα μωράκια και μέχρι το Σάββατο το πρωί είχα πλέξει όχι ένα, όχι δυο αλλά τρία σκουφάκια μια σταλίτσα.

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να τα στείλω και να φτάσουν σήμερα που μαζεύτηκαν για να πλέξουν και άλλα σκουφάκια. Πληροφορίες θέλουν να είναι όλα τα σκουφάκια που πλέχτηκαν σήμερα πολύ όμορφα και μοναδικά.

To αμέσως επόμενο βήμα μου είναι να ψάξω μια διευθυνση του Etsy Greek street Team και να τα στειλω το συντομότερο πριν φύγουν όλα μαζί για Αμερική, στην οργάνωση Save the Chlidren. Αν δεν βρω τη διεύθυνση εγκαίρως μάλλον θα τα στείλω μόνα τους.

Πληροφορίες για τυχών απορίες μπορείτε να βρείτε και στο αντίστοιχο group στο ravelry ενώ το συγκεκριμένο project μου μπήκε στο showcase μου στο ravelry

To knit for charity είναι πολύ διαδεδομένο στον υπόλοιπο κόσμο κυρίως στην Αμερική, όπου και το ίδιο το πλέξιμο είναι πιο διαδεδομένο και δεν θεωρείται σπορ γιαγιαδίστικο όπως στην Ελλάδα. Κάνοντας μια μικρή αναζήτηση στο google ο καθένας μπορεί να βρει, αν ενδιαφέρεται, κάποιο charity για να πλέξει για καλό σκοπό και να βοηθήσει κάποιον είτε μένει δίπλα του, είτε στην άλλη άκρη του κόσμου. Τα νήματα δεν χρειάζεται να είναι ακριβά. Ακόμα και ένα ακρυλικό νήμα μπορεί να βοηθήσει ένα πρόωρο μωρό να ζεσταθεί, αφού έτσι και αλλιώς για τις ηλικίες αυτές τα μάλλινα αποφεύγονται γιατί μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες.

Ακόμη και αν δεν θέλετε να στείλετε τα πλεκτά σας κάπου μακρυά, γύρω μας υπάρχουν πολύ συνάνθρωποι μας που σίγουρα θα εκτιμήσουν ένα χειροποίητο σκουφάκι πολύ περισσότερο από κάποιον φίλο η συγγενή μας που μπορεί να έχει ότι ζητήσει…

Ελπίζω να μην βάρυνα πολύ το κλίμα, ο σκοπός μου ήταν άλλωστε να μεταδώσω ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αγάπης. Αν σας έκανα να προβληματιστείτε αυτό το θεωρώ κέρδος…

Σας χαιρετώ

 

Το σπιτι(κο) φωτιστικό μου Ιανουαρίου 20, 2011

Filed under: Uncategorized — craftink @ 6:15 μμ
Tags:

Εδώ και λίγο καιρό, ανακάλυψα πως οι bookcrossers έχουν και καλλιτεχνικές ανησυχίες! Και μάλιστα σε αυτές τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους δίνουν σάρκα και οστά και μαζεύονται και φέρνουν στη ζωή κάθε ιδέα τους.

Πρόσφατα μπήκα και εγώ στην παρέα. Όχι των bookcrossers, σε αυτή είμαι πολλά χρόνια, αλλά αυτή των workshops που οργανώνουν.

Θα μπορούσα να πω ότι ήταν το κατάλληλο timming για μένα αυτά τα workshops. Μια πραγματική όαση δημιουργικότητας, κεφιού και παρέας στην φάση της ζωής μου που έψαχνα κάτι σαν τρελή. Μου κακοφαινόταν που εδώ στην Ελλάδα δεν είχα τις ευκαιρίες που είχα στη Βρετανία για να βρω καινούρια χόμπι και ενδιαφέροντα και να αναπτύξω καινούρια skills. Και εκεί που είχα απελπιστεί εμφανίστηκε η Mafalda και το in my closet. .

Η μαγική λοιπόν αυτή κουζίνα της γίνεται το εργαστήριο που γεμίζει χαρτόνια, κόλλες, υφάσματα, κουμπιά και ένα κάρο εργαλεία. Κάθε φορά που μου ανακοινώνεται το θέμα του επόμενου workshop βρίσκομαι σε κατάσταση ψαξίματος ιδεών. Και χαίρομαι τόσο, μα τόσο πολύ που συναντάω όλα αυτά τα γνώριμα πρόσωπα, αλλά ίσως και μερικά καινούρια.

Την προηγούμενη Κυριακή λοιπόν έφτιαξα ένα υπέροχο φωτιστικό.

Ξεκίνησα έχοντας άλλη ιδέα στο μυαλό μου. Εδώ και πολύ καιρό, πολλά χρόνια για την ακρίβεια θέλω να αποκτήσω ένα κρεμαστό φωτιστικό σε σχήμα αστεριού σαν αυτό

Βρήκα λοιπόν οδηγίες εδώ και το ανάπτυγμα εδώ και τα εκτύπωσα σε Α4. δεν σκέφτηκα βέβαια ότι το φωτιστικό που θα φτιάχναμε δεν θα είχε μέσα λαμπάκια από χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά κανονικό ντουί και λάμπα. Οπότε το σχέδιο μου εγκαταλείφθηκε. Ίσως κάποια στιγμή προσπαθήσω μόνη μου αλλά πρέπει να δω πως θα εκτυπώσω το ανάπτυγμα σε μεγαλύτερο χαρτί….

Αυτό που έκανα τελικά ίσως μοιάζει λίγο με το σπίτι που θα μπορούσε να κατοικεί η Coraline και τώρα που το βλέπω στα χρώματα από τη σκηνή στο τούνελ. Και φυσικά αξιαγάπητο! Το έχω βάλει απέναντί μου και το θαυμάζω. Μα θαυμάστε το και εσείς!

Θα ομολογήσω ότι πήρε αρκετές ώρες για την κατασκευή του και ότι υπήρχε πρότυπο φωτιστικό σπιτάκι που βασίστηκα σχεδόν αποκλειστικά για την διακόσμηση και τις λεπτομέρειες επειδή το πρωτότυπο μου άρεσε πολύ. Για περισσότερες πληροφορίες το αρχικό post στο blog της mafaldaq έχει κατατοπιστικότατες οδηγίες. (Αν και για να λέμε την αλήθεια χωρίς τη βοήθειά της στη κατασκευή δεν νομίζω να είχα αυτό το αποτέλεσμα! Επειδή το χαρτόνι είναι αρκετά σκούρο δεν λειτουργεί ακριβώς σαν λάμπα άλλα είναι πολύ ατμοσφαιρικό. Τουλάχιστον αν δεν φοβάσαι ότι θα ξυπνήσεις με κουμπιά για μάτια!