craftink

crafts, ideas and some tinks of the life

Τα παραπονεμένα #1 Ιανουαρίου 12, 2012

Filed under: Uncategorized — craftink @ 12:33 πμ
Tags: , , , , ,

Έχω κάνει μέσα στη χρονιά διάφορα πλεκτά που για τον ένα ή για τον άλλο λόγο έμεινα παραπονεμένα και χωρίς post, χωρίς να δουν το φως της δημοσιότητας και να ακουστεί η ιστορία τους μέσα από εδώ. Είναι βέβαια αναρτημένα στο project page μου στο raverly αλλά νιώθω ότι δεν είναι το ίδιο. Και αν και δεν θα απέκτησαν δική τους ανάρτηση, όπως τους αξίζει, όταν ήταν ο καιρός τους, νιώθω και πάλι ότι θέλω να τα αναφέρω και να τα δείξω σε όποιον μπορεί να διαβάζει το blog τουλάχιστον τώρα… Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Η μεγάλη felt τσάντα που χωράει τα πάντα!

Το project αυτό δεν θα το ξεκινούσα ποτέ μόνη. Ειδικά την εποχή που το ξεκίνησα. Ένιωθα τις ικανότητες μου στο πλέξιμο ανεπαρκείς για κάτι τέτοιο. Αλλά έτυχε και το έδινε σαν RAK (random act of kindness) μια άλλη κοπέλα από το raverly που το είχε μισοαρχίσει αλλά της φάνηκε βαρετό. Και ΟΚ, σε κάποιους έμπειρους μπορεί κάτι τέτοιο να φαίνεται βαρετό, αλλά για μένα ήταν η καλύτερη ευκαιρία να ξεπεράσω την αρχική μου φοβία να ξεκινήσω κάτι καινούριο, αφού η αρχή είχε ήδη γίνει και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και τις ικανότητες μου σε μία καινούρια τεχνική, αυτή του mosaic knitting. Και με το απίστευτο πλεονέκτημα οτι δεν είχα τίποτα να χάσω (εκτός από την υπομονή μου) ότι όλα αυτά μου τα έκανε δώρο η κοπέλα αυτή μαζί με ότι χρειαζόταν για να το ολοκληρώσω. Ε, αν δεν την ολοκλήρωνα θα ήμουν και γαϊδούρι και αχάριστη και τεμπέλα. Ε όχι δα….

Παρέλαβα λοιπόν το ήδη ξεκινημένο kit κάποια στιγμή τον Νοέμβριο πέρυσι. Και ξεκίνησα με πολύ αργούς ρυθμούς να καταλάβω πως δουλεύει αυτή η καινούρια τεχνική η οποία μεν δεν ήταν δύσκολη αλλά η τσάντα ήταν πολύ μεγάλη, και οι πόντοι πολλοί σε κάθε σειρά. Άσε που έπρεπε να μετράω συνέχεια γιατί όταν θεωρούσα ότι δεν χρειάζεται να μετράω τα έκανα μαντάρα και φτού και από την αρχή. Ήταν λοιπόν ένα χρονοβόρο project. Κάποια στιγμή, στο τέλος του Νοέμβρη του 2010 πήγα πίσω στην Γλασκώβη για την αποφοίτηση του μεταπτυχιακού. Και πήρα το πλεκτό μαζί με την σκέψη ίσως κάποια στιγμή κάπου χρειαστεί να περάσω τον χρόνο μου.

Τελικά ο καιρός ήταν τόσο, μα τόσο κακός, που από το χιόνι αποκλείστηκα για ώρες ατέλειωτες στα αεροδρόμια. Ευτυχώς, η κοπέλα που μου το είχε στείλει, το είχε στείλει πάνω σε ξύλινες κυκλικές βελόνες και μπορούσα ανεμπόδιστα να το έχω στην χειραποσκευή μου πρόχειρο και να το βγάζω σε κάθε ευκαιρία.

Ήταν πραγματικά η σωτηρία μου σε όλες αυτές τις ώρες αναμονής και χαίρομαι τόσο πολύ που το είχα μαζί μου. Και φυσικά αφού είχα εξοικειωθεί με την τεχνική προχώρησε πάρα πολύ γρήγορα τόσο που σχεδόν πριν πατήσω ελληνικό έδαφος είχε τελειώσει το κομμάτι του πλεξίματος.

Το δεύτερο κομμάτι ήταν αυτό του felting, δηλαδή αφού το έραψα όπου χρειαζόταν πέρασε δύο φορές από το πλυντήριο ρούχων, όχι στα μάλλινα και τα ευαίσθητα, αλλά σε ένα πιο σκληρό πρόγραμμα. Το αποτέλεσμα ήταν να μαζέψει αρκετά και να πάρει μορφή και να γίνει πιο ανθεκτική. Τέλεια! Έραψα και τα λουρία και είναι σχεδόν έτοιμη!

Σχεδόν; Έ, ναι! Πρέπει κάποτε να βάλω και ύφασμα από μέσα…αλλά ακόμα δεν το έχω πάρει απόφαση…..

Raverly project page εδώ

Το pattern μπορείτε να το αγοράσετε από εδω

 

Syrian in Belfast Ιουλίου 31, 2011

Filed under: Uncategorized — craftink @ 1:12 μμ
Tags: , , , ,

Πριν από κανένα μήνα και έπεσα τυχαία και ενώ χάζευα στο Raverly σε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια πλεγμένα με βελονάκι.

Καπου την ίδια περίοδο στην λαικη της γειτονιάς μου εμφανιστηκε ένας παγκος με πολλα νήματα για κέντημα της DMC σε διαφορα χρώματα τα οποία έμαθα οτι προέρχονται πό μαγαζιά κλωστικών που κλεινουν. Αφού προμηθεύτηκα μερικά πάμφθήνα κουβαράκια πήγα και αγόρασα ενα λεπτό βελονάκι νούμερο 1. Δεν είχα ξαναπλέξει ποτέ με τόσο λεπτό βελονάκι!

Τέλος πήγα και αγόρασα κρίκους, μικρά κρικάκια και μεταλλικές χάντρες.

Ήμουν αποφασισμένη να τα φτιάξω και να τα προσφέρω στην σύρια φίλη μου που ζει στο Belfast. Το σχέδιο έλεγε για 65 πόντους αλλά εγώ με τους 65 ήμουν μόνο στη μέση. Οπότε διπλασίασα όλους τους πόντους και τα νούμερα στις οδηγίες. Ο πρώτος κρίκος μου πήρε αρκετή ώρα για να τελειώσει αφού τόσο το χρώμα που διάλεξα (σκούρο μωβ) όσο και οι μικροσκοπικοί πόντοι μου κάναν τη ζωή δύσκολη! Στο δεύτερο σκουλαρίκι είχα πάρει τον αέρα και το έφτιαξα μέσα σε πολύ λιγότερο χρόνο και εν κίνηση στο τρένο.

Και μόλις τελείωσε η διαδικασία του πλεξίματος έμοιαζαν κάπως έτσι.

Οπότε ήρθε η ώρα για τα κρεμαστά!

Έψαξα αρκετά για να βρω αυτά που έχει το σχέδιο αλλά δεν βρήκα κάτι παρόμοιο! Οπότε έπρεπε να αυτοσχεδιάσω. Έτσι λοιπόν πήρα μικρά κρικάκια τα οποία πέρασα ανά δύο το ένα μέσα στο άλλο. Στο ένα άκρο πέρασα μια μικρή μεταλλική χαντρούλα για περισσότερη κίνηση στα σκουλαρίκια. Η διαδικασία πήρε αρκετή ώρα από μόνη της αλλά το αποτέλεσμα ήταν πολύ εντυπωσιακό!

Για το τελείωμα έραψα εσωτερικά τις κλωστές που περίσσευαν και τις έκοψα ώστε να μην φαίνονται και τέλος τα ψέκασα με λακ για να διατηρήσουν το σχήμα τους.

Έτοιμα! Είναι τεράστια για μένα άλλα τέλεια νομίζω για την πολύ ψηλή φίλη μου!

Είναι ήδη στο Belfast και μάλιστα έφτασαν τη μέρα πριν τα γενέθλια της! Εξαιρετικό timming!
Raverly project

To σχέδιο μπορείτε να το βρείτε και σε γραπτες οδηγίες αλλά και σε σχεδιάγραμμα για όσες δέν μιλούν αγγλικά στο blog un jardin de hilo το οποίο έχει και άλλα ενδιαφέροντα σχέδια που θέλω να δοκιμάσω κάποια στιγμή.

Ετοιμάζω ένα πιο χρωματιστό και πιο μικρό ζευγάρι από τα ίδια σκουλαρίκια για την ξαδέρφη μου. Ελπίζω να είναι σύντομα έτοιμο!

 

Μακρύ κολιέ με βελονάκι Φεβρουαρίου 18, 2011

Filed under: Uncategorized — craftink @ 4:14 μμ
Tags: , ,

Ξέρω ότι έχω καιρό να γράψω, αλλά δεν είμαι πλέον άνεργη!
Ναι βρήκα δουλειά, αλλά πια έχω λιγότερο χρόνο να ασχολούμαι με τη χειροτεχνία. Σήμερα βέβαια δοκίμασα να πλέξω με το βελονάκι μου στο λεωφορείο πηγαίνοντας στη δουλειά. Δεν είμαι ακριβώς σίγουρη για το αν με κοιτούσαν περίεργα γιατί ήμουν πολύ απασχολημένη να τελειώσω το project μου όσο γίνεται πιο σύντομα.

Την Κυριακή μια φίλη μου φεύγει για erasmus. Παράλληλα προχθές είχε και τα γενέθλια της, και πέρα από το δώρο της στο οποίο συμμετείχαμε πολλά άτομα μαζί, ήθελα να της κάνω ένα μικρό δώρο επιπλέον φτιαγμένο από τα χεράκια μου. Μάλιστα θα ήθελα πολύ να το πάρει και μαζί της. Επειδή όμως πάει και κάπου που έχει πολύ ζέστη τα σκουφάκια-γαντάκια-κασκολάκια αποκλείστηκαν.

Αφού έψαξα λοιπόν αποφάσισα ότι ένα μακρύ κολίε με διάφορα λουλουδάκια φτιαγμένα όλα με βελονάκι θα ήταν μία πολύ καλή λύση.

Έφτιαξα λοιπόν μια αλυσίδα από πράσινο βαμβακερό νήμα που λειτούργησε σαν τη βάση του κολιέ μου. Μετά σκέφτηκα ότι με λουλούδια μόνο θα είναι μονότονο. Οπότε έφτιαξα και μια πεταλούδα

Το σχέδιο για την πεταλούδα το πήρα από εδώ

Επειδή α πεταλούδα ήταν πολύ μεγάλη έφτιαξα μόνο μια γιατί θεώρησα ότι μια δεύτερη θα το κάνει βαρύ και δεν θα στέκεται καλά.

Για τα λουλουδάκια, και με οδηγό δύο σχέδια, αυτό και αυτό άφησα λίγο τη φαντασία μου ελεύθερη και έφτιαξα διάφορα σχέδια, αν και τα αγαπημένα μου είναι αυτά.

Βρήκα συμπτωματικά ότι στο ράφι μου έχω μαλλί για felt στα ίδια χρώματα. Ε δεν θα το άφηνα να μείνει ανεκμετάλλευτο. Στην αρχή είχα σκεφτεί να βάλω μερικές ξύλινες χάντρες αλλά μετά ,όπως και με την πεταλούδα, σκέφτηκα το βάρος και το κατά πόσο θα στέκεται. Οι felt χαντούλες μου μπορεί να με παίδεψαν λίγο παραπάνω αλλά είναι πανάλαφρες και σούπερ χαριτωμένες


Για να τις φτιάξω πήρα με το χέρι και όχι με ψαλίδι μια ποσότητα από τις ίνες του μαλλιού. Μετά έριξα λίγο σαπούνι και ζεστό νερό. Τις δούλεψα μέσα στα χέρια μου για να πάρουν σφαιρικό σχήμα ρίχνοντας πού και πού λίγο ζεστό νεράκι. Σε λίγα λεπτά οι χάντρες είχαν πάρει την μορφή που ήθελα και τις άφησα να στεγνώσουν.
Για να τις τρυπήσω πήρα μία σακοράφα για μία αρχική τρύπα, αλλά επειδή η πράσινη αλυσίδα μου ήταν πιο χοντρή δούλεψα λίγο παραπάνω την τρύπα και πέρασα την αλυσίδα με βελονάκι.

Τέλος έφτιαξα και μια μικρή καρδούλα κόκκινη. Μου άρεσε πολύ αυτό το σχέδιο και νομίζω ότι ταιριάζει!

Με ελάχιστες ώρες ενασχόλησης, και μέσα σε 2 απογεύματα και ένα πρωινό λεωφορείο ήταν έτοιμο.
Καμαρώστε το!

Το project στο Ravelry

Θα το τυλίξω με όμορφο χαρτί και θα το δώσω στη φίλη μου σήμερα!
Τώρα σκέφτομαι να κάνω ένα και για μένα!

 

Σκουφάκια για καλό σκοπό. Ιανουαρίου 30, 2011

Filed under: Uncategorized — craftink @ 11:57 μμ
Tags: , ,

Πρίν λίγες μέρες είδα στο facebook την εξής αφισούλλα.
Πρόκειται για την καμπάνια «Caps for Good» στα πλαίσια της οποίας εδώ και λίγο καιρό άνθρωποι κυρίως από την Αμερική αλλά και από τον υπόλοιπο κόσμο πλέκουν σκουφάκια για νεογέννητα τα οποία θα σταλούν σε αναπτυσσόμενες χώρες για να ζεστάνουν λίγο μωράκια που το έχουν ανάγκη.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει η οργάνωση, σχεδόν 4 εκατομμύρια πεθαίνουν τον πρώτο μήνα της ζωής τους και τα μισά από αυτά μέσα στο πρώτο 24ωρο από αιτίες που μπορούν να προληφθούν. Ανάμεσα σε αυτές είναι και να κρατηθούν τα μωρά ζεστά αφού οι συνθήκες υποσιτισμού της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη έχουν ως αποτέλεσμα μωρά με χαμηλό βάρος γέννησης, ευαίσθητα σε λοιμώξεις, με το ανοσοποιητικό σύστημα, τις ευαισθησίες και το μέγεθος των πρόωρων μωρών του δυτικού κόσμου, ακόμα και αν τα μωρά αυτά γεννηθούν τελειόμηνα. Μαζί με κάθε σκουφάκι ή οργάνωση θα δώσει στις νέες μητέρες και οδηγίες για υγιεινές πρακτικές καθώς και συμβουλές για να κρατήσουν το μωρό ζεστό.

Στην αρχή στεναχωρήθηκα λίγο που δεν έγινε παρόμοια σύναξη και στη Θεσσαλονίκη. Ήθελα πολύ να βοηθήσω και εγώ, έστω και με ένα σκουφάκι. Οπότε μετά από λίγες μέρες έλαβα μια ειδοποίηση οτι το Etsy Greek Street Team διοργάνωσε παρόμοια εκδήλωση την Κυριακή 30 Ιανουαρίου στα Μουδανιά. Επειδή Κυριακή πρωί στα Μουδανιά ήταν λίγο δύσκολο να πάω σκέφτηκα να πλέξω τα σκουφάκια και να τους τα δώσω να τα στείλουν όλα μαζί. Και αυτό έκανα.

Την Τετάρτη το μεσημέρι αγόρασα το νήμα μου, ακρυλικό σύμφωνα με τις οδηγίες για να μην προκαλέσει κάποια αλλεργία στα μωράκια και μέχρι το Σάββατο το πρωί είχα πλέξει όχι ένα, όχι δυο αλλά τρία σκουφάκια μια σταλίτσα.

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να τα στείλω και να φτάσουν σήμερα που μαζεύτηκαν για να πλέξουν και άλλα σκουφάκια. Πληροφορίες θέλουν να είναι όλα τα σκουφάκια που πλέχτηκαν σήμερα πολύ όμορφα και μοναδικά.

To αμέσως επόμενο βήμα μου είναι να ψάξω μια διευθυνση του Etsy Greek street Team και να τα στειλω το συντομότερο πριν φύγουν όλα μαζί για Αμερική, στην οργάνωση Save the Chlidren. Αν δεν βρω τη διεύθυνση εγκαίρως μάλλον θα τα στείλω μόνα τους.

Πληροφορίες για τυχών απορίες μπορείτε να βρείτε και στο αντίστοιχο group στο ravelry ενώ το συγκεκριμένο project μου μπήκε στο showcase μου στο ravelry

To knit for charity είναι πολύ διαδεδομένο στον υπόλοιπο κόσμο κυρίως στην Αμερική, όπου και το ίδιο το πλέξιμο είναι πιο διαδεδομένο και δεν θεωρείται σπορ γιαγιαδίστικο όπως στην Ελλάδα. Κάνοντας μια μικρή αναζήτηση στο google ο καθένας μπορεί να βρει, αν ενδιαφέρεται, κάποιο charity για να πλέξει για καλό σκοπό και να βοηθήσει κάποιον είτε μένει δίπλα του, είτε στην άλλη άκρη του κόσμου. Τα νήματα δεν χρειάζεται να είναι ακριβά. Ακόμα και ένα ακρυλικό νήμα μπορεί να βοηθήσει ένα πρόωρο μωρό να ζεσταθεί, αφού έτσι και αλλιώς για τις ηλικίες αυτές τα μάλλινα αποφεύγονται γιατί μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες.

Ακόμη και αν δεν θέλετε να στείλετε τα πλεκτά σας κάπου μακρυά, γύρω μας υπάρχουν πολύ συνάνθρωποι μας που σίγουρα θα εκτιμήσουν ένα χειροποίητο σκουφάκι πολύ περισσότερο από κάποιον φίλο η συγγενή μας που μπορεί να έχει ότι ζητήσει…

Ελπίζω να μην βάρυνα πολύ το κλίμα, ο σκοπός μου ήταν άλλωστε να μεταδώσω ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αγάπης. Αν σας έκανα να προβληματιστείτε αυτό το θεωρώ κέρδος…

Σας χαιρετώ

 

why craftink Δεκέμβριος 19, 2010

Filed under: Uncategorized — craftink @ 11:03 μμ
Tags: , ,

Ηθελα πολύ καιρο τωρα να φτιάξω ενα blog που να μιλάω για τις δημιουργικές μου ανησυχίες. Από αυτές που τις ανησυχίες προέρχεται το craft. Τελευταία εχω βρεθεί με άπλετο ελευθερο χρόνο και διάθεση να ανακαλύψω καινούρια hobby.

Οι κατασκευές μου άρεσαν από μικρό παιδι αλλα ασχολούμαι  σε επίπεδο καθημερινής ενασχόλησης εδω και περίπου 6 μήνες. Η κύρια ενασχόλιση μου με τις κατασκευές αυτό τον καιρό ειναι το πλέξιμο, με βελόνες και βελονάκι. Από εκεί λοιπόν προέρχεται το δεύτερο μέρος του ονόματος. To tink  την ξένη ορολογία πλεξίματος ειναι το αναποδο το knit, της πλέξης δηλαδή. Είναι με λίγα λόγια το να ξηλώνεις το πλεκτό, συνηθως γιατί εκανες κάτι λάθος και πρεπει να πάς πισω μερικούς πόντους στην καλύτερη, ή μερικές σειρές στη χειρότερη για να διορθώσεις το λάθος σου. Στο τελευταίο μου project εχω κάνει πολλες φορές λάθος και εξισου πολλες φορες tink.

Δεν είμαι σε καμία περίπτωση εμπειρη πλέκτρια. Και αυτό ειναι που με κάνει βάζω μικρούς στόχους κάθε φορά στον εαυτό μου. Αυτό που δουλέυω τωρα εδώ και κανέναν μηνα είναι μια τσαντα η οποία πλέκεται με δυο χρωματα και σε συγκεκριμένο σχέδιο. Απαιτεί δηλαδή πολύ μετρημα.

Όπως κάθε πλέκτρια που σέβεται τον εαυτό της εχω και εγώ λογαριασμό στο Ravelry. Όπως είπε και μια γνωστή μου πλέκτρια στη Γλασκώβη ειναι το facebook για πλέκτες. Και έχει δίκιο. Αν πλέκεις και εσύ και δεν εχεις λογαριασμό…να κανεις! Εκει μπορείς να εκθέσεις όλες τις δημιουργίες σου και να ανταλλαξεις απόψεις απορίες και λοιπά.

Ελπίζω λοιπόν σύντομα αυτό το blog να γεμίσει χρώματα και δημιουργίες.